Born on the Fourth of July

เรื่องจริงจากชีวิตทหารผ่านศึกเวียตนาม

เรื่องจริงจากชีวิตทหารผ่านศึกเวียตนาม

เรื่องจริงจากชีวิตทหารผ่านศึกเวียตนาม เรื่องนี้ออกฉายตั้งแต่ปี 1989 กำกับโดย โอลิเวอร์ สโตน แสดงนำโดย ทอม ครูซ

เป็น หนัง ที่ ดัดแปลง มาจาก หนังสือ ชี วิ ประวัติ ของ รอน โค วิก อดีต ทหารผ่านศึกเวียตนามซ็ง ถัดมาได้

เปลี่ยนเป็น นัก ต้านทาน สงคราม และ เขา เกิด ใน วันที่ 4 กรกฎา ซึ่งเป็น วันชาติ ของ อเมริกาพอดี

หนัง เล่า ตั้งแต่ ชีวิต วัยเด็ก ของ โค วิก ตามประสา เด็กๆ ที่ ถูกใจ เล่น เป็น ทหาร กัน ช่วง วันชาติ ของ อเมริกา

มีขบวนฉลอง และก็มี ทหารที่เคยออกรบ ร่วม ขบวน เป็น ภาพ ที่ ฝังใจ เขาต้องการเป็น รบุรุษ แบบ ทหานทีเคย

ผ่านการรบ พวกนั้น บ้าง เมือ ไปสู่ตอน วัยศึกษา เขาเป็น นักก็ฬามวยปสำของ รร. ตั้งอกตั้งใจ ฝึกตามประสา วัย

รุ่น ที่ ต้องการ เก่ง ต้องการ ตังเพียงพอ ใกล้ จบการศึกษา รร. นายทหาร ส่ง ทหาร มา แนะแนว การศึกษาเล่า

เรียนต่อ ที่ รร.นายทหาร แล้วก็ แน่นอน ลุกผู้ชาย แบบ เขา ไม่ พลาด อยู่ แล้ว ที่จะ เลือก ทาง ชีวิตนี้แล้ว หนัง

ตัด มา เป็นตอน เขา ถูก ส่งไป เวียตนาม เลย ใน บท แปล ภาษาไทย พูดว่า เขา เป็นแค่นาย ทหาร ชั้น ประ ทวน

แต่ว่า จริงๆ เขา เป็น นายร้อย นาวิกโยธิน และก็ ดูเหมือนจะ ผิดดวง กับ กร เป็น ทหาร เขา จะต้อง เจอ กับเรื่อง

เลวร้าย สำหรับการ เป็น ทหาร ทั้งยัง การฆ่ากลุ่มราษฎรเวียตนาม ที่ บริสุทธิ์ การ ยิง สหาย ทหาร ร่วมก้น เอง

ตาย ใน ระหว่าง การประจันหน้า แล้วก็ที่ ไม่ดีสุด เป็น เขา ได้รับบาดเจ็บ จาก การรบ กระทั่ง เป็น อัมพาต ตั้งแต่

ตอนล่างลง ไป

ช่วง อยู่ ใน โรงพยาบาล ทหารที่เคยออกรบ ดูแล้ วน่าตกใจ ว่า รพ. ทหารผ่านศึกอเมริกาเพราะอะไรห่วยแตก ถึง

ขั้น นั้น ทั้งยัง เลอะเทอะ เครื่องมือเครื่องใช้ก็ ขาด ทหารที่ เจ็บป่วยก็

แอบ เสพ สารเสพติด กัน มีพยาบาล ขายตัว ให้ กับ ทหาร ที่ ป่วยไข้ พวก พล เปล แอบ เล่น การเดิมพัน กันไม่

ใส่ใจ ดูแล คนเจ็บแม้กระนั้น วัว วิก ยัง ไม่ยอมแพ้ ต่อ ชะตากรรม ยัง ขมักเขม้น ที่จะ เดิน ให้ ได้ รวมทั้ง รัก ต่อ

ชาติ

ไม่เปลี่ยนแปลง ถัดมาเขา ก็ เดิน ได้ โตย ใช้ไม่เท้า ทั้งสองข้าง แทน ขา แม้กระนั้น โชคร้ายทีเขา ใจร้อน ไป

เลยพลาด ล้ม ขา หัก ซ้ำ อีก หมดสิทธิ์ ที่จะ เดิน ได้ จเป็นต้อง นั่งรถเข็น อย่างเดียว

เมื่อเขากลับบ้าน ต้องพบกับสภาพสังคมที่เปลี่ยนไปมาก เป็นช่วงยุคของฮิปปี๊และการต่อต้านสงครามเวียตนาม

ในวันที่ กรกฏา ซึ่งเป็นวันชาติเขาได้ร่วมขบวนแห่ของเมืองในฐานะวีรบุรุษ แต่ไม่ได้รับการชื่นชมอย่างที่เขา

เคยเห็นในตอนเด็กๆ ผู้คนบางส่วนโห่ไล่ประท้วงสงครามกัน ภายในครอบครัวเขาเริ่มทะเลาะกับน้องชายที่เข้า

ร่วมการประท้วงสงคราม ในขณะที่เขาเอาแต่พูดถึงเรื่องการรักชาติเสียสละ “ถ้าไม่รักชาติก็ออกไปจากประเทศนี้”

(ประโยคนี้คุ้นๆ กับการเมืองไทยช่วงนี้) ส่วนน้องชายเขาก็อธิบายเหตุผลของการประท้วงว่าไม่อยากให้ส่งคน

อเมริกาไปรบให้เสียเลือดเนื้อ ไปรบ แล้วต้องกลับมาแบบสภาพพี่ชายเขาอย่างนั้นหรือ

ชีวิตเขาเริ่มแย่ลง เที่ยวเตร่เมามาย รู้สึกว่าไม่มีใครเห็นค่า อยากได้ร่างกายกลับคืนมาเป็นปกติ จนเริ่มทะเลาะมี

เรื่องไปเรื่อย ช่วงนี้น่าเห็นใจบทบาทของพ่อเขามาก ที่ไม่เคยปริปากว่าและพร้อมดูแลลูกชายทุกอย่าง ไม่

เหมือนกับแม่ของเขาที่ดูเหมือนจะยอมรับสภาพเขาไม่ได้ ทั้งที่เคยส่งเสริมผลักดันเขามาตลอดตั้งแต่เด็กให้

ทะเยอทะยาน ช่วงนี้ผมชอบฉากที่ทหารนาวิกโยธินคนหนึ่งพูดกับเขาว่าไปรบพิการกลับมาต้องนั่งรถเข็นใช่ว่าจะ

มาเรียกร้องให้คนสงสารเห็นใจ เราเป็นนาวิกโยธินต้องหยิ่งสู้ชีวิตเข้าไว้

เขาเปลี่ยนบรรยากาศชีวิตไปเที่ยวเม็กซิโก ที่รวมของเหล่าทหารผ่านศึกพิการ นอนกับหญิงบริการ(ก่อนหน้าเขา

ยังไม่เคยนอนกับผู้หญิงเลย) เขานึกว่าเธอจะรับสภาพเขาได้ แต่ก็ผิดถนัดพวกหญิงบริการทำเพื่อเงินเท่านั้น ไม่

ได้รักเขาจริง เขาเมาหนักมากขึ้น ทะเลาะกับเพื่อนทหารที่นั้งรถเข็นด้วยกัน จนคิดได้ว่าทำไมมาปล่อยชีวิตให้แย่

ขนาดนี้  เขาเริ่มชีวิตใหม่ โดยไปขอโทษต่อพ่อแม่และภรรยาของทหารที่เขายิงจนเสียชีวิต และร่วมขบวนการ

ประท้วงสงครามเวียตนามในสมัยประธานาธิบดีนิกสัน

ฉากจบเขาได้รับการให้ขึ้นปราศรัยต่อต้านสงครามต่อหน้าฝูงชน

เรื่องนี้ผมดูตั้งแต่เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ ส่วนดีวีดี ตอนนี้หายากหน่อย ตั้งใจจะเขียนเรื่องนี้ในวันที่ ,ที่

ผ่านมา แต่ไม่ทัน

หนังสือชีวประวัติของเขามีการแปลเป็นภาษาไทย ผมเคยซื้อเก็บไว้ แต่ลอยไปกับน้ำช่วงหลายปีก่อนที่น้ำท่วม

หนักทั่วประเทศ

ช่วงสงครามอิรักครั้งแรก โควิก ออกโรงประท้วงสงครามเต็มที่เพราะกลัวจะซ้ำรอยกับสงครามเวียตนาม แต่ผิด

คาด สงครามสมัยใหม่เปลี่ยนรูปแบบการรบไป ทหารอเมริกาเสียชีวิตไม่กี่คนเอง

เรื่องนี้ก็เป็นตัวอย่างที่ดีให้กับคนที่อยากเป็นทหารนะครับ ว่าชีวิตทหารจะไม่ใช่ สวมเครื่องแบบเท่ห์ หรือไปรบ

เป็นฮีโร่ กลับมาได้มีอำนาจเป็นใหญ่เป็นโต ถ้าต้องไปเจอกับสภาพแบบนี้จะยังรักชาติกันอยู่ไหม

เคยได้ยินเรื่องว่ามีทหารไทยคนหนึ่ง ไปรบขาขาดกลับมา ใส่ขาเทียมขี่มอเตอร์ไซด์ส่งของเลี้ยงชีพ วันหนึ่งโดน

รถเฉี่ยวล้มที่สี่แยก คนมามุงดูแล้วก็หัวเราะขำกัน นี่แหละครับชีวิตผู้เสียสละ

ส่วนเพื่อนผมอีกคนได้เป็นนายทหารจบจาก รร.นายทหารที่ทุกคนอยากเข้า แต่เป็นอะไรที่เพื่อนทุกคนถามว่า

ข้าศึกมาจะไว้ใจได้ไหม ส่วนผมสภาพร่างกายไม่อำนวยเกณฑ์ทหารเขาก็ไม่เอา พอร่างกายดีไปสมัครทหาร

พรานก็ไม่ได้อีก ทุกวันนี้เลยวัยได้แต่นั่งทำใจ หนทางที่เราจะช่วยเหลือประเทศชาติยังมีอีกหลายทาง

อีกประเด็นของหนังคือ สงครามไหนที่ควรส่งทหารไปรบ และรบด้วยวิธีแบบไหน เหมือนอย่างเช่นสงครามเวีย

ตนามทำไมคนอเมริกันประท้วงต่อต้าน แต่สงครามอิรักกลับไม่มีคนต่อต้านสักเท่าไร

เว็บดูหนังฟรี

Leave a Reply

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *